Omelas’ı Bırakıp Gidenler

Ursula K. Le Guin, Omelas’ı Bırakıp Gidenler adlı öyküsünde, herkesin mutlu ve huzurlu yaşadığı kusursuz görünen Omelas kentinin karanlık sırrını ortaya çıkarıyor: Kentin refahı ve mutluluğu, bir çocuğun bodrumda acı ve yoksunluk içinde yaşamasına bağlıdır. Bu gerçeği öğrendikten sonra çoğu insan durumu kabullenirken bazıları, bu haksızlığın parçası olmayı reddederek kenti terk eder. Ütopya ile distopya arasında kurulan çarpıcı anlatı; bireysel vicdan, toplumsal sorumluluk, adalet, fedakârlık ve çoğunluğun mutluluğu uğruna bir kişinin acı çekmesinin ahlaki açıdan kabul edilip edilemeyeceğini sorguluyor. Le Guin, kısa ama sarsıcı bu öyküsüyle okuru kendi değerleri ve adalet anlayışı üzerine düşünmeye davet ediyor.