Körlük

Körlük, ansızın yayılan gizemli bir körlük salgınıyla kaosa sürüklenen bir toplumun, insan doğasının karanlık ve aydınlık yönlerini gözler önüne seren distopik bir başyapıttır. Jose Saramago, gözlerin görmezliğini metafor olarak kullanarak, insanların ahlaki pusulalarını yitirişini, dayanışma ve bencilliğin iç içe geçtiği dramatik bir atmosferde ustalıkla işler. Toplumun çöktüğü bu körlük içinde, yalnızca “gören” bir kadının varlığı, umudun ve insanlığın kırılgan ışığını temsil eder. Sade ama derin diliyle, Körlük, modern insanın yabancılaşmasını, erozyona uğrayan etik değerleri ve insanın temel varoluşsal sınavını sorgulatan evrensel ve sarsıcı bir roman olarak hafızalarda yer edinir.