Hayy Bin Yakzan

Issız bir adada sessizce büyüyen Hayy Bin Yakzan’ın hikâyesi, insan aklının yalnızlıkta bile hakikate uzanabilen yolculuğunu anlatır. Doğayı bir kitap gibi okuyan Hayy, canlıların düzeninden kendi varoluşuna, oradan da evrenin ardındaki ilahi akla ulaşır; hiçbir öğretiye yaslanmadan, yalnızca düşünerek ve gözlemleyerek. İbn Tufeyl bu alegorik anlatıyla, insanın iç dünyasıyla evren arasında kurduğu bağı, aklın sınırlarını ve bilgeliğin dinginliğini şiirsel bir sadelikle gözler önüne serer.