Doksan Beş Tez

Martin Luther’in Doksan Beş Tez adlı eseri, 1517’de Katolik Kilisesi’nin uygulamalarını, özellikle de endüljans (günah afı) satışını eleştirmek için yazdığı felsefi ve dini bildiridir. Tezler, kilisenin uygulamalarının İncil öğretileriyle çeliştiğini ve Hristiyanların kurtuluşunun sadece Tanrı’nın lütfuna bağlı olduğunu savunur. Luther, otoriteye meydan okuyan açık ve sert bir üslup kullanarak reformun temelini atar. Doksan Beş Tez, Orta Çağ’ın dinî yapısını sorgulayan, Avrupa’da Reform hareketini başlatan tarihi ve etkili bir belge olarak kabul edilir.